Over Villa Park zijn we het allemaal wel eens. Het stadion waar we allemaal verliefd op zijn en het er een feest is om te komen. The Holte End van de buitenkant is pure nostalgie. Van de binnenkant droomt iedereen er wel eens van om er eens vlak voor een doelpunt te maken. De spelers die alleen voor The North Stand hun goals maken hebben eigenlijk nog nooit gescoord op Villa Park. Maar ook de Villastore aan de andere kant van de parkeerplaats buiten de North Stand is indrukwekkend. Iedere club heeft inmiddels wel zo´n clubwinkel, maar deze staat er al sinds mensenheugenis en Villa was ook daarin iedereen voor. Het beeld van McGregor bij Trinity Road mag ook niet ontbreken. De oprichter van The Football League en chairman in de begindagen van onze club. Hij leide Villa hoogst persoonlijk naar 6 landstitels. in 1911 stierf hij en het duurde 71 jaar voordat Villa weer eens kampioen werd. 100 jaar geleden stierf William McGregor en hij nam zijn invloed mee zijn graf in. Aan hem hebben we niet alleen Aston Villa te danken, maar ook de ´League-vorm´ zoals deze nog steeds wereldwijd overal te vinden is. William McGregor is al 100 jaar dood, maar zijn Aston Villa en de Football league zo levend als het maar zijn kan. Nee, Villa park is een feest, een gevoel en een passie voor elke Villafan. Afgelopen woensdag zat ik weer op de DougEllis Stand (sinds de Dutchlions-uitje van vorig seizoen tegen Newcastle mijn favoriete stekje) tijdens de wedstrijd tegen Arsenal. Villa speelde prima en verdiende minimaal een punt, maar Benayoun mocht uit een hoekschop 3 minuten voor tijd nog raak schieten. Hoekschoppen tegen Villa zijn voor tegenstanders momenteel een cadeautje. Maar Villa speelde sterk en dan met name onze flankspelers N'Zogbia en super Marc Albrighton. Zijn gelijkmaker 'in front of the Holte End' was toch even genieten, al leverde deze uiteindelijk geen punten op. in 2006 heb ik een keer een Stadium Tour gedaan. Ik betaalde ongeveer 20 pond, en dat was inclusief eten. Het was net na het aanstellen van Martin O'Neill en we werden rond geleid door de kleedkamers, het kantoor van de voorzitter en ook op het veld bij de dugout mochten we even rondkijken. Iedereen die zegt dat hij het niet doet die liegt. Even op het moment dat je door de tunnel het veld op komt de ogen dicht doen en een vol Villa park voorstellen terwijl jij als aanvoerder het magische Villa Park betreed. Afgelopen zondag deed ik weer een stadium tour, want alleen op Villa Park zijn is immers al een feest. Maar er waren wel wat verschillen met 2006. Deze keer betaalde ik 47 pond. Ietsjes duurder geworden dus. Maar ik kreeg geen eten aangeboden dit keer. Ik moest zelf voor een slappe bak 'fish and chips' betalen. Dat kwam dus nog over die 47 pond heen! Maar goed dat geeft niet, ik ben tenslotte weer op Villa Park. Ook was de groep wat groter dan die in 2006 de Stadium tour deed. Maar er waren meer verschillen dan alleen de prijs. Ik mocht deze keer niet in de kleedkamer en ik mocht ook niet naar de dugout. Dat probeerde ik wel, want ik wou een rode meneer die daar steeds stond, even wat dingen vragen wat hij daar allemaal nou deed. Maar ik werd tegen gehouden door iemand met een geel hesje aan. Dat zat namelijk niet bij die 47 pond inbegrepen. Ik mocht ook niet naar de kantoor van de voorzitter, wat erg jammer was want ook die meneer had ik wel wat te vragen dit keer. Ook dit zat niet bij de prijs van 47 pond inbegrepen. Nu zul je misschien afvragen wat een stadium tour, anno 2011, nou wel voor 47 pond inhoud? Nou eigenlijk niet zoveel. Ik mocht 90 minuten op de Doug Ellis Stand zitten. Nou, dat was wel leuk hoor! Ik had een heel mooi uitzicht op de Holte End en de Trinity Road. Zoals gebruikelijk tijdens een Stadium tour waren er natuurlijk geen supportersgeluiden te horen. Maar een verschil met 2006 was dat er dit keer wel gewoon mensen op zaten te wachten. Volgens mij deden die mensen net als ik een Stadium tour voor 47 pond. Dure Stadium Tour voor 47 pond? Valt wel mee hoor, want dat was nog niet alles. Op het veld liepen 22 mannen rond. De helft hadden Villashirts aan en de andere helft hadden allemaal een Liverpoolshirt aan. Ik snap dat de club tijdens een stadiumtour zuinig is op het veld, maar waarom mocht ik voor 47 pond het veld niet op? Ik had immers beloofd niets te doen om het veld niet te vertrappen? En waarom mochten die mannen in die shirts dan wel het veld op? Die deden toch ook niets? |